Google: Instant Apps en chatbots

Gebruik maken van een sectie uit een app zonder die app volledig te installeren. Dat is in een notendop wat Google met Instant Apps wil bereiken. Als je bv een link doorgestuurd krijgt vanuit een app (bv een nieuwsapp, een foto/video app, een app van een webshop,…), en je hebt zelf die app nog niet gedownload, dan zou je toch meteen die link kunnen openen en gebruik kunnen maken van een specifiek onderdeel van die app. Zonder die dus eerst volledig te moeten installeren. Hieronder de presentatie tijdens het Google I/O event, waarin ook enkele voorbeelden getoond worden.

Officieel wil Google hiermee het gebruiksgemak van mobile verhogen. Gebruikers hoeven nu immers niet meer een volledige app te installeren als ze bv eenmalig een laptop willen kopen vanuit een app, of wanneer ze via de smartphone willen betalen voor hun parkeerticket. En wil Google ook tegemoet komen aan de ontwikkelaars, die op deze manier nog een extra platform krijgen (naast de Play Store) om hun app te laten gebruiken. Het is trouwens ook vrij simpel om vanuit Instant Apps toch de volledige app te installeren (als je dankzij Instant Apps bijvoorbeeld overtuigd bent geraakt dat je die app vaker zult gebruiken). Voor alle duidelijkheid: Instant Apps is geen app op zich, maar gewoon een overkoepelend begrip voor alle apps die op deze manier te gebruiken zijn. Elke app die door de ontwikkelaar in modules worden aangeleverd, komt in aanmerking.

Maar wat uiteraard ook meespeelt, is dat Google zijn zoekfunctie wil versterken in de mobiele wereld. Waar je op een laptop/desktop vooral webpages gebruikt om content te consumeren (en vaak vertrekt vanuit een zoekopdracht), speelt mobiele mediaconsumptie zich grotendeels af in apps. En daarbij wordt de zoekopdracht vaak overgeslagen. Als je iets zoekt, open je gewoon de gewenste app. Als Google nog relevant wil blijven als een zoekmachine, mag het de gebruikers niet meer alleen naar mobiele webpagina’s sturen. Gebruikers nemen alleen maar genoegen met de snelheid en gemak van apps. Dus het feit dat je vanuit een zoekopdracht kunt geloodst worden naar content binnen een app (ook al heb je die app zelf niet geïnstalleerd op je mobiel toestel), betekent heel wat voor Google. Niet in het minst omdat Google nog steeds het gros van zijn inkomsten haalt uit zogenaamde ‘search ads’ (advertenties die verschijnen op basis van je zoekopdracht).

Benedict Evans, een belangrijke investeerder en opinieleider in mobiele technologie, is alvast onder de indruk van deze zet van Google. Volgens hem heeft Instant Apps ook de potentie om de nood aan chatbots te relativeren:

This is a huge deal – it effectively removes the ‘is the app installed or not when we link to it?’ problem, letting people experience an app seamlessly without bouncing out to the app store and opening up huge new opportunities for engagement (and advertising). It also challenges a major premise behind chat bots (they don’t require you to install a new app).

Toch is Google zelf ook aan het uitwerken van chatbots. Tijdens een conferentie rond technologische singulariteit (kortweg het moment waarop de menselijke intelligentie voorbijgestoken wordt door Artificiële Intelligentie) gaf Kurzweil (één van de ‘founding fathers’ van het concept van technologische singulariteit, en tegenwoordig als directeur engineering bij Google verantwoordelijk voor onder andere taal- en spraakherkenning) te kennen dat hij en zijn team momenteel werken aan een serie van chatbots. Later dit jaar zouden enkele van die chatbots al uitkomen. Kurzweil wil het mogelijk maken dat je chatbots zelf kunt ‘kneden’ naar je eigen stijl (de manier waarop je zelf praat en dingen verwoordt, je mening over bepaalde problematieken,…), simpelweg door de chatbot te ‘voeden’ met bv een blog die je zelf bijhoudt, of met wat je op sociale media deelt. Zo kun je de chatbot automatisch laten antwoorden in een stijl die bij aanleunt aan jouw eigen stijl. Dat kan belangrijk zijn als bedrijven een chatbot automatisch willen laten antwoorden in dezelfde stijl als de andere communicatie die het bedrijf hanteert (bv de website, in advertenties,…), zodat een chatbot van pakweg Ikea op een andere manier antwoordt dan een chatbot van bv Mercedes.

AlphaGo: sublieme marketing of het einde van de mensheid?

Nu Alphabet er via het dochterbedrijf DeepMind erin geslaagd is om een programma te ontwikkelen (‘AlphaGo’) dat de wereldkampioen Go kan verslaan met 4-1 (wie uitgebreide analyses en videoverslagen van de wedstrijden wil herbekijken, kan op de site van Go Game Guru terecht), rijst de vraag of dit betekent dat machines het overnemen van de mensheid, of als dit gewoon een sterke marketingstunt is van het moederbedrijf van Google.

De waarheid zit ergens tussenin. Hoe complex de strategieën en speelstijlen van Go ook zijn, het blijft een afgebakend terrein met duidelijke (en op zich eenvoudige) spelregels. Het leven buiten het Go-speelbord is nog onnoemelijk veel complexer en minder te vatten in duidelijke ‘spelregels’. In een reactie aan De Standaard stelt professor Luc Steels, oprichter van het AI Lab aan de VUB, dat artificiële intelligentie nog lang niet het niveau van een tweejarig kind evenaart, dat er veel beter in slaagt de complexe wereld rondom ons te begrijpen.

Toch mogen we de prestatie zeker niet onderschatten. Go mag dan op zich een spel zijn met eenvoudige spelregels en op die manier gemakkelijk aan te leren zijn, toch wordt het beschouwd als één van de meest complexe bordspelen ter wereld. De reden hiervoor is dat er gigantisch veel zetten mogelijk zijn (2,08168199382 × 10170, of voor wie het wat exacter mag zijn: 208168199381979984699478633344862770286522453884530548425639456820927419612738015378525648451698519643907259916015628128546089888314427129715319317557736620397247064840935 mogelijke zetten). Dat is bijvoorbeeld een groter aantal dan het aantal atomen in het observeerbare deel van het heelal. Dat enorme aantal zorgt ervoor dat er veel mogelijke strategieën zijn, en dat spelers hun strategie tijdens het spel moeten kunnen aanpassen aan de situatie. Veel meer dan bij schaken moeten spelers dan ook vertrouwen op hun intuïtie, en het spelverloop aanvoelen. Simpelweg omdat het niet mogelijk is om alle mogelijke (tegen)zetten te overzien en te analyseren, zelfs niet voor computers. Dat is meteen ook het verschil met Deep Blue, de IBM-computer die in 1997 toenmalig schaakkampioen Kasparov versloeg. Deep Blue deed dat puur op rekenkracht: alle mogelijke zetten werden in de computer ingevoerd, en tijdens het spel kon Deep Blue per seconde tot 200 miljoen mogelijke zetten evalueren. Dat is bij schaken voldoende, maar voor Go veel te weinig. AlphaGo gooit het over een andere boeg, en zet in op ‘machine learning‘. AlphaGo analyseerde meer dan 30 miljoen zetten van menselijke Go-spelers. Hiervoor maakt AlphaGo gebruik van neurale netwerken, naar analogie van hoe het menselijke brein werkt. Een stap verder is dan om niet enkel één van die 30 miljoen aangeleerde zetten te repliceren, maar om zelf zetten te ‘bedenken’. Daarvoor werd gebruik gemaakt van ‘reinforcement learning’. Daarbij komt het erop neer dat AlphaGo  spelletjes Go speelt tegen zichzelf, de uitkomst ervan analyseert en zo leert ‘aanvoelen’ welke strategie er wanneer het best werkt. Op die manier kan het foute beslissingen detecteren en vermijden in de toekomst, maar ook inspelen op foute beslissingen van de tegenstander. Iets wat in het eerste spelletje tegen de wereldkampioen Go van pas kwam. Deze vorm van machine learning is een vorm van unsupervised learning, waarbij het systeem een model van de werkelijkheid ontwikkelt (in dit geval een model van hoe Go gespeeld wordt), en nieuwe impulsen (nieuwe zetten op het bord dus) aftoetst met dat model, en het model eventueel aanpast. Bij supervised learning wordt een letterlijke betekenis of relatie aangeleerd. In een interview vergeleek Mark Zuckerberg het met hoe je een prentenboek bekijkt met een kind: ‘dat is een hond, dat is een boom, dat is een vogel’. Na een paar keer te herhalen weet het kind welk patroon een hond is, en welk patroon een vogel.

De overwinning van AlphaGo is dus een gigantische stap voor AI. Toch blijft de uitdaging enorm om over te stappen van intelligentie op afgebakende, artificiële settings (wat een spel als Go nog steeds is), naar intelligentie die recht in de complexe werkelijkheid staat, en erin slaagt te interageren met elk aspect van ons dagelijkse leven.

 

 

 

 

Alphabet werkt aan eerste standalone VR headset

Voor wie het nog niet had opgemerkt: Virtual Reality en Augmented Reality zijn dé toverwoorden van het moment. Dat Alphabet (holding van Google) hier sterk op inzet en investeert, is al lang geen geheim. In 2014 lanceerde Google al de Google Cardboard, veruit de goedkoopste VR headset op de markt (voor zo’n $20 kun je al een headset in huis halen, waarop je je smartphone monteert als scherm en processor). Hiermee wou Google vooral aantonen dat VR op zich toegankelijk is voor iedereen, en dat dit geen gadget is die alleen weggelegd is voor de happy few. Onlangs heeft Google bekendgemaakt dat het intussen al meer dan 5 miljoen kartonnen VR headsets heeft verscheept, en er meer dan 25 miljoen VR-apps zijn geïnstalleerd voor de Google Cardboard.

 

Nu beginnen steeds meer berichten door te sijpelen dat Alphabet ook werkt aan meer gesofisticeerde headsets. Een eerste headset, waarover de geruchten het meest concreet zijn, is een headset waarop je nog steeds een smartphone monteert die dienstdoet als scherm en processor. Zelfde principe dus als bij de Cardboard, maar net iets minder ‘basic’. Alphabet treedt hiermee in directe concurrentie met Samsung Gear VR, die headsets op de markt brengt volgens hetzelfde principe. Ter vergelijking: de Oculus Rift, wellicht de meest gekende naam binnen dit domein, werkt zonder smartphone, maar met een ingebouwd scherm en een (krachtige) pc die je aan de headset moet aansluiten als processor. Beide systemen hebben uiteraard hun voor- en nadelen. Headsets waarbij je een smartphone moet monteren zijn veel mobieler, maar (afhankelijk van je smartphone) iets minder krachtig, terwijl headsets zoals Oculus Rift nog iets krachtiger zijn, maar moet je over een pc met zware grafische kaart beschikken en zit je met kabels die je bewegingsvrijheid belemmeren.

De tweede headset trekt net iets meer de aandacht. Reden: het zou de eerste headset worden die volledig autonoom werkt (zonder een smartphone of pc dus). Alphabet zou hiervoor vooral rekenen op Movidius, die de chips zou ontwikkelen om de headset aan te sturen, en ook zou instaan voor de bewegingssensoren die de hoofdbewegingen moeten monitoren en verwerken. Movidius heeft onlangs bekendgemaakt dat het, in samenwerking met Google, een nieuwe chip heeft ontwikkeld (Myriad 2) die erg compact is, efficiënt omspringt met energie, en in staat is om devices te laten aanpassen aan de omgeving, en om ‘al doende’ dingen te leren (wat past binnen de projecten rond neurale netwerken die Alphabet uitvoert).

De eerste headset van Alphabet (waarop je een smartphone moet monteren), zou nog eind dit jaar op de markt komen. Die tweede, autonome headset zit pas in een erg vroege ontwikkelingsfase, waardoor het nog onzeker is wanneer die er effectief zou komen, en er zelfs nog een kans bestaat dat Alphabet niet verder raakt dan een concept.
Naast deze headsets werkt Google ook aan een VR-versie van Android.

 

 

 

 

Alphabet: Eerste kwartaalcijfers, meteen waardevoller dan Apple

Alphabet heeft voor het eerst sinds de oprichting in augustus 2015 kwartaalcijfers uitgebracht. Alphabet is de holding van Google en alle andere diensten die Google de voorbije jaren heeft opgericht of opgekocht zoals Nest, Calico, Fiber en het beruchte innovatielab Google X, vooral gekend van projecten zoals Google Glass, de Google Car en Project Loon (wifi voorzien in afgelegen gebieden door middel van luchtballonnen), maar ook net iets minder evidente zaken zoals een lift naar de ruimte of teleportatie.

 

 

Alphabet heeft in het laatste kwartaal van 2015 $21,3 miljard omzet gemaakt, en $4,9 miljard winst. Peanuts in vergelijking met wat Apple heeft binnengehaald in dezelfde periode ($75,9 miljard omzet en $18,4 miljard winst), maar toch heeft Alphabet Apple van de troon gestoten als meest waardevolle bedrijf. De reden hiervoor is vooral omdat Alphabet een sterke omzetgroei kende (+18% ten opzichte van het vierde kwartaal van 2014), terwijl Apple voor het eerst lijkt te plafonneren. Bovendien heeft Alphabet een hoog groeipotentieel. Heel wat diensten uit de groep ‘Other bets’ (de diensten die niet rechtstreeks aan Google gelinkt zijn, zoals Nest, Fiber en Google X) zijn nu verlieslatend ($-3,6 miljard in 2015), maar hebben wel een sterk potentieel. Neem nu de zelfrijdende wagen. Alphabet kan investeerders heel concrete vorderingen tonen van het Google Car project, waardoor minstens de perceptie ontstaat dat Google veel sneller winst zal maken in dit segment dan Apple, die nog steeds niet willen communiceren hoe ver ze staan met de Apple Car. Ook lijkt het erop dat Apple interesse begint te tonen voor Virtual en Augmented Reality, terwijl Google al een hele tijd investeert in deze technologie. Dit alles zorgt ervoor dat investeerders meer groeimogelijkheden zien bij Alphabet op kortere termijn, terwijl bij Apple de vooruitzichten minder spectaculair ogen. Ook het bericht dat Alphabet grote investeringen plant in Virtual Reality, de clouddiensten en artificiële intelligentie draagt bij tot de positieve buzz die rond deze kwartaalrapportering hangt.

Door het opsplitsen van Alphabet in het Google segment en in de ‘other bets’ vallen een aantal zaken op. De omzet van Alphabet bestaat bijna volledig uit omzet uit het Google segment (waar ook wel Android en YouTube onder vallen). Het afgelopen jaar heeft Alphabet een omzet gehaald van $75 miljard, waarvan $74,5 miljard uit het Google segment, en nog geen half miljard uit de ‘other bets’. Wel dient gezegd dat veel van wat onder de ‘other bets’ valt nog niet op de markt zijn en dus nog in een ‘pre-revenue’ fase zitten.

Alphabet jaaromzet google vs other bets

Eigen grafiek op basis van kwartaalcijfers Alphabet (https://abc.xyz/investor/index.html)

De omzet van het Google segment zelf is dan weer bijna volledig opgebouwd uit advertentie-inkomsten. Het afgelopen kwartaal heeft het Google segment een omzet van $21,2 miljard behaald, waarvan $19,1 miljard uit advertenties en $2,1 miljard uit andere inkomstenbronnen (bijvoorbeeld Google Play, YouTube Red).

 

Apple breekt winst- en omzetrecord,maar voorspelt moeilijk kwartaal

Het kwartaalresultaat van Apple bevat zowel positief als negatief nieuws. Aan de positieve kant breekt Apple zijn eigen records: een omzet van $75,9 miljard (vorig record: $74,6 miljard een jaar eerder), en een winst van $18,4 miljard (vorig record: $18,0 miljard een jaar eerder). Voor de duidelijkheid: in tegenstelling tot de meeste andere bedrijven komt de fiscale kalender van Apple niet overeen met de kalender van de gewone sterveling. Het fiscale jaar 2016 van Apple begon op 27 september 2015; het eerste kwartaal van 2016 liep van 27 september 2015 tot 26 december 2015, en komt dus grosso modo overeen met het laatste kwartaal van kalenderjaar 2015.

Tot daar het goede nieuws. Voor het volgende kwartaal voorspelt Apple voor het eerst in dertien jaar een daling ten opzichte van het jaar ervoor. In het tweede kwartaal van 2016 verwacht Apple een totale omzet van $50 à 53 miljard; het jaar ervoor bedroeg de omzet nog $58 miljoen. De reden hiervoor is dat de iPhone een piek lijkt bereikt te hebben: in het huidige kwartaal werden quasi evenveel iPhones verkocht als in hetzelfde kwartaal een jaar terug, en voor het komende kwartaal voorspelt Apple voor het eerst sinds de lancering van de allereerste iPhone een daling in het aantal verkochte iPhones. Iets wat begin januari al gevreesd werd, toen het gerucht de ronde deed dat Apple zou snoeien in de productie van de iPhone.

Apple sales Y-1 evolution 2016Q1

Eigen grafiek op basis van kwartaalcijfers Apple (http://investor.apple.com/financials.cfm)

Dat betekent niet dat de iPhone minder belangrijk wordt voor Apple. In het eerste kwartaal van het fiscale jaar 2016 zijn er 4% minder Mac-computers verkocht dan in eerste kwartaal het jaar ervoor, en liefst 25% minder iPads. De lancering van de iPad Pro heeft dus niet kunnen zorgen voor een kentering in de dalende verkoopcijfers. Deze dalingen zorgen ervoor dat de iPhone zelfs nog stijgt in het aandeel verkochte toestellen (zonder de Apple Watch en Apple TV mee te rekenen, waarvoor Apple nog steeds geen aparte cijfers communiceert).

Apple sales aandeel product 2016Q1

Eigen grafiek op basis van kwartaalcijfers Apple (http://investor.apple.com/financials.cfm)

Ook in de totale omzet van Apple zien we dat de iPhone veruit de belangrijkste categorie blijft. Dit toont echter aan dat Apple ook afhankelijk blijft van het succes van de iPhone. De voorspelde daling in verkoopcijfers van de iPhone is dan ook slecht nieuws.

Apple omzet aandeel product 2016Q1

Eigen grafiek op basis van kwartaalcijfers Apple (http://investor.apple.com/financials.cfm)

Deze vooruitzichten hebben ervoor gezorgd dat Alphabet (de holding van Google) Apple heeft voorbijgestoken als meest waardevolle bedrijf (op vlak van beurswaarde) van dit moment (Alphabet: $549 miljard, Apple: $534 miljard) , ondanks het feit dat de omzet en winst van Alphabet (respectievelijk $21,3 miljard en $4,9 miljard) verbleken bij de cijfers van Apple ($75,9 miljard omzet en $18,4 miljard winst). Sterker nog: Apple heeft de laatste 3 maanden meer omzet en winst binnengehaald dan Alphabet in een heel jaar.